آب در بتن

پ:  ناخالصی های موجود در آب اختلاط ملات ها و بتن ، نه تنها ممکن است بر زمان گیرش ،تاب و ثبات حجم اثر بگذارد ، بلکه می تواند سبب شوره زدگی یا خوردگی آماتورها و سایر اقلام فلزی مدفون در کار شوند.
ت: در شستشوی مصالح و جدا سازی آنها از ناخالصی ها از آب بهره گیری می شوند.
ث: از بخار آب در تولید برخی مصالح،عمل آوردن بتن و گرم کردن پاره ای مواد و مصالح محفاظت کارها از سرما ،استفاده می شود.
ج: قسمت عمده سازه های آبی درمعرض آب قرار می گیرند  و در بیشتر موارد مواد مضر موجود در آب دریا وآب های زیر زمینی ، سبب بروز اشکالاتی مانند حمله سولفاتها و کلرورها ،خوردگی فلزات و مانند اینها می شود.
چ: کمی و زیادی رطوبت و تر وخشک شدن متوالی ،می تواند باعث انحدام و تخریب کارها شود.
ح: برخی از اعضای ساختمانها ممکن است در اثر رطوبت دچار صدمه و حتی خرابی شوند، آسیب تزئینات ساختمانی یا پیچیدگی کارهای چوبی ،شوره زدگی نمای ساختمانها و خوردگی فلزات از جمله این مواردند.
آب را توان  از منابعی مانند اقیانوسها ،دریاها، رودخانه ها، چشمه ها، قنات ها و چاه ها تأمین نمود.در مواردی که منابع آب در یک منطقه محدود و بهای تمام شده آن گران باشد ، ممکن است با اتخاذ تدابیری مانند استفاده مجدد از آب های مصرف شده ،بازیافت پس آب ها و فاضلاب های تصفیه شده نیز تمام یا قسمتی از آب مورد نیاز کارگاههای ساختمانی را فراهم نمود.
بدیهی است در این صورت و در حالی که از آب دریا واصولاً هر نوع آب مشکوک دیگر استفاده می شود ، شرایط مندرج در مشخصات برای هر نوع کاربرد باید رعایت گردد.

انطباق با مشخصات و استانداردها
آب مورد مصرف در هر پروژه اعم از آب اختلاط یا آبی که برای عمل آوردن به مصرف می رسد ،باید از نظر ویژگی های فیزیکی ، شیمیایی و سایر مشخصه ها با آنچه در نقشه ها ،مشخصات فنی خصوصی ، دستور کارها و سایر مدارک پیمان ذکر شده است ، مطابقت داشته باشد.
نوع آب و منبع تأمین آن باید قبلاً به تصویب دستگاه نظارت برسد. چنانچه تا زمان انعقاد پیمان استانداردهای ایرانی درباره آب برای مصارف ساختمانی تدوین یا تجدید نظر شود ،این استانداردها ملاک عمل قرار خواهند گرفت. تا زمانی که استاندارد ایرانی در برخی موارد تدوین نشده باشد در درجه اول استانداردهای " سازمان بین المللی استاندارد ISO" معتبر خواهد بود و در صورت نبودن استاندارد مذکور، به ترتیب استانداردهای آمریکایی ASTM  ، بریتانیایی BS  ، و آلمانی DIN ، دارای اعتبار بوده و مورد عمل قرار خواهند گرفت.

ویژگیها و حداقل حدود قابل قبول
آب مصرفی در هر پروژه باید تمیز و صاف بوده و عاری از مقادیر زیان آور روغن ها ، اسیدها، قلیائی ها ، نمکها ، مواد قندی ،مواد آلی یا مواد دیگری باشد که ممکن است به کارهای ساختمانی به ویژه بتن ، ملات ها ، آرماتورها       و سایر اقلام در کار آسیب برسانند. عموماً آب آشامیدنی زلال ،بی بو، بی رنگ، بدون طعم را می توان در ساخت بتن و ملات ها در مناطقی که خطر خوردگی وجود نداشته باشد مورد استفاده قرار دارد.
مقدار PH آب مصرفی نباید از5/4 کمتر و از 5/8 بیشتر باشد.
آب غیر آشامیدنی و اصولاً هر آب مشکوک را در صورتی می توان در ساخت بتن و انواع ملاتها به مصرف رسانی که نمونه های مکعبی ملات ساخته شده با آن دارای حداقل مقاومتی در سنین 7 روزه و 28 روزه برابر با (90% ) مقاومت نمونه های مشابهی که با آب مقطر ساخته شده اند باشند. آزمایشهای مقایسه مقاومتها باید در شرایط یکسان جز از نظر آب اختلاط انجام شوند. حداکثر مقادیر مجاز برای مواد زیان در آب مصرفی برای ساختن ملات ها و بتن در جدول شماره 2-8-3 آمده است.
عموماً آب دریایی که تا مقدار 35000 قسمت در میلیون نمک های محلول دارد ، به عنوان آب اختلاط برای بتن بدون میلگرد و ملات های مصرفی در کارهایی که اقلام فلزی در آنها گذارده نمی شوند ، مناسب است.
مصرف آبی که دارای خزه است ، برای ساختن بتن و ملاتها منسب نیست. آب گل آلود را باید قبل از مصرف از میان حوضچه های ته نشین گذراند و یا با روشهای دیگر تصفیه کرد تا مقدار لای و رس آن کاهش یابد . املاح یا سایر مواد زیان آوری که در سنگدانه ها ، سیمان یا مواد افزودنی وجود دارند ، باید با مقادیر موجود در آب اختلاط جمع شوند . مقادیر کل مواد زیان آور برای بتن یا فولاد باید مبنای ارزیابی و پذیرش قرار گیرند.

جا به جا کردن و نگهداری آب
در جا به جا کردن آب از منبع اصلی و ذخیره سازی آن باید نهایت مراقبت به عمل آید تا از آلودگی آب به مواد مضر جلوگیری شود. همچنین از ورود مواد آلوده به منابع ذخیره آب در کارگاه باید ممانعت به عمل آید به قسمی که ویژگی های آب دستخوش تغییر نشود.
منابع زیر زمینی کارگاهی به ویژه در مناطقی که دارای خاک نامناسب و آلوده به املاح و مواد مضر هستند،
باید کاملاً آب بندی شوند تا مواد مضر موجود در خاک و آبهای زیر زمینی نتوانند به این منابع نفوذ کنند و موجب آلودگی آب شوند.
در هر کارگاه ساختمانی ، ذخیره سازی آب باید چنان باشد که همواره به اندازه کافی در دسترس قرار گیرد تا چنانچه تأمین آب از منبع اصلی به هر علتی دچار اشکال گردد ، آب مورد لزوم کارگاه تأمین و حداقل برای آبپاشی کارهای بتنی و سیمانی و سایر مصارف ضروری آب وجود داشته باشد .
در طراحی منابع کارگاهی باید ورود و خروج و در نتیجه جریان آب در منبع طوری تنظیم گردد که در تمام قسمت های منبع همیشه آب تازه جریان داشته باشد و به این ترتیب از رشد خزه ، قارچ و میکرو ارگانیسم و مانند اینها جلوگیریبه عمل آید و در صورت لزوم هر چند گاه یک بار مواد ضد عفونی کننده در منبع ریخته شود.

/ 0 نظر / 7 بازدید